Over mij

Als kind ‘moest’ ik van mijn ouders al mee naar musea. En ik weet nog heel goed wat destijds indruk op mij maakte. De piep-en-knars machines van Tinguely, omdat die grappig waren. Jardin d’email van Dubuffet in de beeldentuin van Kröller-Müller; speeltuin, maanlandschap en kunstwerk in één. En The Beanery van Kienholz in het Stedelijk Museum; doodeng en woest aantrekkelijk tegelijkertijd. Dat gold overigens ook voor het meisje van Yde, het veenlijkje in het Drents Museum. Een bezoek aan oudtante Annie in Arnhem ging altijd gepaard met een bezoek aan het museum aldaar: Wilma met kat, van Willink! Net een foto, van een mooie vrouw en een gezellige kat, maar ergens leek er iets niet pluis….
Enfin, de spreekwoordelijke paplepel.

Mijn lievelingsvak op school was Geschiedenis. Ik droomde weg bij de oude schoolplaten die in het lokaal van mijn kleine Drentse dorpsschooltje hingen. Mijn lievelingsplaten waren Buitenplaats aan de Vecht en de Hunebedbouwers. Die laatsten hadden immers praktisch in mijn achtertuin geleefd, al die eeuwen geleden.
Daarnaast schreef ik graag verhalen en gedichtjes. En het hoogtepunt van ieder schooljaar was voor mij de spreekbeurt.
Terugkijkend is het dus helemaal niet zo verrassend dat ik kunstgeschiedenis ben gaan studeren, en van praten en schrijven over kunst mijn vak heb gemaakt. Ik kan me nog steeds geen mooier en beter passend werk voorstellen.

Wat mij drijft is de wens om mensen te helpen inzien dat kunst van iedereen is, voor iedereen. Kunst is een spiegel van de tijd en de maatschappij waarin het tot stand gekomen is. Maar tegelijkertijd vertelt de kunst een universeel verhaal; het gaat over de mens, en wat hem beweegt. Kunst gaat dus over ons, over jou, over mij.
Wat kunst is? Ik had het graag in mijn eigen woorden gezegd, maar Brian Eno kan het zoveel beter verwoorden:

“Stop thinking about art works as objects, and start thinking about them as triggers for experiences. (Roy Ascott’s phrase.) That solves a lot of problems: we don’t have to argue whether photographs are art, or whether performances are art, or whether Carl Andre’s bricks or Andrew Serranos’s piss or Little Richard’s ‘Long Tall Sally’ are art, because we say, ‘Art is something that happens, a process, not a quality, and all sorts of things can make it happen.’ … What makes a work of art ‘good’ for you is not something that is already ‘inside’ it, but something that happens inside you — so the value of the work lies in the degree to which it can help you have the kind of experience that you call art.”

Brian Eno in “Miraculous Cures And The Canonization Of Basquiat” (1993)

 

Benieuwd wat ik voor jou of je organisatie kan betekenen?

Neem vrijblijvend contact op.